Op woensdag 8 februari j.l. mocht ook Statia tussenhalte zijn in de rondreis van de koninklijke familie over de 6 eilanden van het Koninkrijk in het Caribisch gebied. Anders dan het bezoek op de grote  eilanden was de hele delegatie maar een dag op dit eiland en geen twee. Ook Saba kreeg maar een dag. Dan moet je feitelijk in een dag je hele eiland zo presenteren dat het een goede indruk achterlaat. En dat is gelukt en dat zeg ik niet zonder trots. Wat ik met Statia-dag op de 16e november al had ervaren, merkte ik nu ook weer: de Statianen kunnen heel goed zichzelf presenteren en vooral op muzikaal en dansgebied hebben ze heel wat te bieden. De hele dag liet Statia zich van haar beste kant zien en dan zie je eigenlijk ook wat een bijzonder eiland het kan zijn. In mijn andere bijdragen gaat het vaak over de bestuurlijke kanten van het eiland en ja, ook dan is Statia heel bijzonder maar wel op een totaal andere manier. En ja dat ligt niet alleen aan Nederland of de Nederlandse wetten.

Maar de 8e februari 2023 was ook voor mij persoonlijk een heel bijzondere dag. Het eerste onderdeel van het bezoek die dag was een ontmoeting met de leden van de eilandsraad. Uiteraard is de beste plek voor zo’n ontmoeting het Guesthouse, de plek waar ook de raadsvergaderingen worden gehouden. Er was ca 20 minuten uitgetrokken voor deze ontmoeting en aan mij was gevraagd om de host te zijn bij die ontmoeting. Dat betekende het ontvangen, begeleiden en uitgeleide doen van de delegatie en zorgdragen voor een goed verloop van de ontmoeting. 

Dat betekende dat ik onze koning, onze koningin, prinses Amalia en staatssecretaris Van Huffelen welkom mocht heten bij de aankomst met de bus. Vervolgens heb ik ze begeleid naar de trap die uitkomt bij de raadzaal. Ik heb de gasten mogen voorstellen aan de raadsleden en vervolgens heb ik ze naar hun zitplaatsen gebracht. Ik nam met Van Huffelen plaats aan de andere zijde van de vergadertafels. Alida mocht als voorzitter van de eilandsraad het gesprek inleiden en ik had aan de voorkant wat onderwerpen aangereikt voor het gesprek en ook een suggestie gedaan voor de eerste spreker. Wat volgde was een goed gesprek over de gezondheid op het eiland, de voedselvoorziening en uiteraard ook nog over het slavernijverleden. 

Tijdig kon ik Alida seinen dat we moesten stoppen, zodat ik het gezelschap kon overdragen aan de host van het volgende programmaonderdeel. Omdat ik wist dat een van de raadsleden ook jarig was, nam ik aan het slot nog even zelf het woord om iedereen daar op te wijzen. Vervolgens nam ik de delegatie mee naar buiten, de trap af om hen over te dragen aan Misha Spanner voor de rondleiding. 

Ik kan dus zeggen dat ik een persoonlijke ontmoeting heb gehad met de koninklijke familie en hen heb mogen spreken. Voor mij een bijzonder moment in mijn ambtelijke carrière, waarvoor ik de eilandsraad ook heb bedankt achteraf dat ze mij deze positie hebben willen gunnen. Wat mij vooral is bijgebleven is de persoonlijke aandacht die de familie heeft voor iedereen. Zo werd eilandraadslid Adelka Spanner nog gecondoleerd met het overlijden van haar man enkele weken geleden. Zelf kreeg ik bij afloop van Maxima de vraag hoe het is om dit werk te doen na je pensioen. Ik moet zeggen dat ik na afloop nog het meest geroerd was om die vraag. Zo persoonlijk en zo onverwacht eigenlijk. Natuurlijk worden ze daarover gebriefd en geïnformeerd, maar dan nog vind ik het persoonlijk heel bijzonder. Dat Maxima mij ook echt herinnerde, bleek na afloop van het slotfeest in het fort. Het hele gezelschap vertrok door het publiek (en ja selfies waren er ook …….) en toen Maxima mij ontwaarde aan de kant, kreeg ik nog een persoonlijke knik en zwaaihand van haar. 

We waren die dag met een aantal koppels uit Nederland en hebben ook gezamenlijk opgetrokken. Anja en ook de anderen voelden zich een soort groupies, die overal hun gezicht lieten zien. En ja, Anja zat bij het slotfeest ook redelijk eerste rang, vlak achter de koning en de koningin. 

Voor veel Statianen was het bijzonder te merken hoe de Europese Nederlanders reageerden op het bezoek. Voor hen was het redelijk normaal om op deze wijze dicht bij de Koninklijke familie te zijn. Voor ons ligt dat heel anders en is de kans op een persoonlijk contact of een foto van heel dichtbij heel klein. Hoe gewoon het allemaal gaat, viel wel op bij het slotfeest. Deelnemende kinderen gingen ofwel op schoot zitten bij Maxima of op schoot van een van de hofdames, waarbij een meisje met haar armen op de rugleuning leunde van Willem Alexander. Of het de gewoonste zaak van de wereld was…….(wat het eigenlijk ook zou moeten zijn natuurlijk).

De discussie over nut en noodzaak van het Koningshuis is voor mij altijd wel helder geweest. Ik vind het een goede zaak dat we geen republiek hebben met een president. Het koningshuis is voor mij een democratisch baken, waarmee we onze democratie op orde kunnen houden. Dat vind ik ook van functies als die van burgemeester of commissaris van de koning. Het geeft een vorm van zekerheid dat niet met alles kan worden gesold. We mogen trots zijn op onze democratie en op de wijze waarop deze is vormgegeven. Geen drempels om deel te nemen aan verkiezingen, voldoende checks en balances en ja ook voldoende verkeerde dingen. Ook dat hoort erbij. Het koningshuis is met onze democratie onlosmakelijk verbonden en wat mij betreft houden we dat ook zo. 

Daarnaast zijn het ook gewone mensen, die tegelijk soms heel ongewoon gedrag moeten tonen. Iedereen heeft er een mening over en vooral als het geld kost. Maar we moeten ook beseffen dat zij niet hebben gekozen voor dit bestaan. Ook Amalia wil gewoon kunnen opgroeien en kan dat niet vanwege een aantal malloten. Ik zal niet lid worden van een Oranjevereniging noch zal ik vooraan staan bij Prinsjesdag. Voor mij is het vooral de democratische functie die in het koningshuis verankerd zit. Ik gun ze wel hun eigen dingen en het maken van eigen keuzes.  Dat ze daarbij soms ook fouten maken: het is ze gegund. Ook wij maken fouten. Wat rest voor mij is een dag om niet meer te vergeten, dat ik persoonlijk heb kunnen kennismaken met de koninklijke familie en dat omdat toevallig Statia op mijn pas is gekomen.